Welkom op mien webstee

title

Toen ik van school kwam begon ik met veel plezier bij de administratie van de Nederlands Hervormde Kerk aan de Oosterweg. De administratie werd op een zeker moment  overgeheveld naar Den Haag en wij moesten opzoek naar een andere baan; dat was toentertijd gelukkig niet zo moeilijk als nu en ik kwam te werken bij het oudste makelaarskantoor van de stad Groningen, t.w. Makelaardij la Gro-Ebens.

 

 

 

 

title

 

  

De laatste jaren ben ik vaak bezig met vrijwilligerswerk; zo heb ik o.a. allochtone vrouwen geholpen met het leren fietsen en de daarbij behorende verkeersregels en gewerkt in een verpleeghuis wat zorg biedt aan mensen die een al dan niet tijdelijke lichamelijke beperking of een psycho- geriatrische aandoening hebben. Ik haal en breng de mensen v.v. naar de diverse therapieën en dagbestedingen.

 

Als ik in de "huiskamer" van een afdeling kom zit de mevrouw van de verzorging achter haar laptop en drie dames zitten gezellig bij de eettafel een tijdschrift te bekijken. Mevrouw H zit alleen in een hoekje van de kamer en staart afwezig voor zich uit. Ze neuriet,  een voor mij bekende melodie.


Ik stap op haar af en zeg tegen haar: "Wat kunt u mooi zingen, mevrouw H."  

Ze kijkt verbaast op en zegt: "zingen, wie zingt er?"

Ze heft haar hoofd omhoog en luistert aandachtig. Ik hoor helemaal niemand zingen.

Ik hoorde u zingen, zeg ik,  en het klonk erg mooi.

O, en wat zing ik dan ?

 

 

De mevrouw van de verzorging zegt: "Ik hoorde haar ook al steeds neuriën maar heb geen idee wat voor liedje het is.     Ze zingt een kerklied, zeg ik.

die ken ik niet;  Ik ken alleen maar "de Heer is mijn Herder" en dat is ook de enigste regel die ik weet.

 

Mevrouw H zingt volgens mij: "Wat de toekomst brenge moge" , zeg ik en probeer zachtjes met haar mee te zingen. Mevrouw H kijkt mij blij aan en zingt nu alleen en vol overgave.  Zou jij vaker met mij willen zingen?, vraagt ze?

Als u dat fijn vindt dan zingen we samen, zeg ik.

 

 

 

 

 

Wat de toekomst brenge moge

mij geleidt des Heren hand

Moedig sla ik dus de ogen

naar het onbekende land

Leer mij volgen zonder vragen

Vader wat U doet is goed

Leer mij slechts het heden dragen

  Met een rustig kalme moed.



Laat mij niet mijn lot beslissen

zo ik mocht, ik durfde niet

Ach hoe zou ik mij vergissen

als U mij de keuze liet

Wil mij als een kind behandelen

dat alleen de weg niet vindt

Neem mijn hand in Uwe handen

en geleidt mij als een kind

 



title

title