Welkom op mien webstee

werk

Met veel plezier heb ik bij de administratie van de Nederlands Hervormde Kerk a/d Oosterweg gewerkt. Het was een erg leuke werkomgeving; we werkten er met plm. 10 meisjes en 1 jongen en de "baas"  

Er was een vaste periode in het jaar waarop de kerkleden aangeschreven werden om kerkbelasting te betalen; dan was het erg druk en werd er 's avonds overgewerkt. De radio mocht aan en er werd patat gehaald.  

De administratie werd op een zeker moment  overgeheveld naar Den Haag en wij moesten opzoek naar een andere baan; dat was toentertijd gelukkig niet zo moeilijk als tegenwoordig.


Ik kwam te werken bij het oudste makelaarskantoor van de stad Groningen, t.w. Makelaardij la Gro-Ebens waar ik tot mijn trouwen heb gewerkt. Het was een ouderwetsbedrijf , niet echt ongezellig maar er bestonden "rangen en standen" . De directie bestond uit: Meneer Ebens sr, zijn beide zonen en meneer Smit, de procuratiehouder; de boekhouder, Evert Klei, behoorde daar duidelijk niet bij en er werkten een jongeman en drie meisjes.

Ter versterking van de boekhouding werd een getrouwde mevrouw aangenomen, die enkele morgens zou komen werken. Ze stelde zich voor met Truus.......; De heren stelden zich op hun beurt voor met enkel hun achternaam. Maar hoe mag ik jullie noemen,  vroeg de nieuwe mevrouw. Alleen de "dames" worden met hun voornaam aangesproken. Wij worden aangesproken met meneer. 

De heer Evert Klei moest van al die flauwekul niets hebben. Hij was ook de enige die in het wel en wee van de drie meisjes was geïntresseerd. 

 

 

Vrijwilligerswerk

 

  

De laatste jaren ben ik vaak bezig met vrijwilligerswerk; zo heb ik o.a. allochtone vrouwen geholpen met het leren fietsen en de daarbij behorende verkeersregels; ook heb ik  gewerkt in een verpleeghuis wat zorg biedt aan mensen die een al dan niet tijdelijke lichamelijke beperking of een psycho- geriatrische aandoening hebben. Ik haal en breng de mensen v.v. naar de diverse therapieën en dagbestedingen.

 

Als ik in de "huiskamer" van een afdeling kom zit de mevrouw van de verzorging achter haar laptop en drie dames zitten gezellig bij de eettafel een tijdschrift te bekijken. Mevrouw H zit alleen in een hoekje van de kamer en staart afwezig voor zich uit. Ze neuriet,  een voor mij bekende melodie.


Ik stap op haar af en zeg tegen haar: "Wat kunt u mooi zingen, mevrouw H."  

Ze kijkt verbaast op en zegt: "zingen, wie zingt er?"

Ze heft haar hoofd omhoog en luistert aandachtig. Ik hoor helemaal niemand zingen.

Ik hoorde u zingen, zeg ik,  en het klonk erg mooi.

O, en wat zing ik dan ?

 

 De mevrouw van de verzorging zegt: "Ik hoorde haar ook al steeds neuriën maar heb geen idee wat voor liedje het is.     Ze zingt een kerklied, zeg ik.

die ken ik niet;  Ik ken alleen maar "de Heer is mijn Herder" en dat is ook de enigste regel die ik weet.

 

Mevrouw H zingt volgens mij: "Wat de toekomst brenge moge" , zeg ik en probeer zachtjes met haar mee te zingen. Mevrouw H kijkt mij blij aan en zingt nu alleen en vol overgave.  Zou jij vaker met mij willen zingen?, vraagt ze?

Als u dat fijn vindt dan zingen we samen, zeg ik.

 

 

 

 

 

Wat de toekomst brenge moge

mij geleidt des Heren hand

Moedig sla ik dus de ogen

naar het onbekende land

Leer mij volgen zonder vragen

Vader wat U doet is goed

Leer mij slechts het heden dragen

  Met een rustig kalme moed.



Laat mij niet mijn lot beslissen

zo ik mocht, ik durfde niet

Ach hoe zou ik mij vergissen

als U mij de keuze liet

Wil mij als een kind behandelen

dat alleen de weg niet vindt

Neem mijn hand in Uwe handen

en geleidt mij als een kind

 



Flora