Welkom op mien webstee

18 maai 1878 - 16 jannewoarie 1974

 

Een hobby van mij is: genealogie en zoek naar vroege familiebanden

van moeders kant.

Omdat ik nieuwsgierig ben, wie mijn voorouders waren,

hoe ze leefden en wat ze dreef ben ik begonnen om het één en ander uit te zoeken.

Iedereen heeft het vandaag de dag druk, druk, druk en we zijn al gauw geneigd te denken dat het dagelijks leven vroeger veel rustiger was.

Niets is minder waar.

De armoede was vroeger schrikbarend en de ongelijkheid groot.

Ik heb grote bewondering voor m'n opoe Trientje Luitjes-Lust,

die in 1917, weduwe werd van Marten Luitjes en achter bleef met acht kinderen waar van de oudste zestien jaar en de jongste anderhalf jaar.

Er waren geen sociale voorzieningen en ze moest maar zien

hoe ze zich moest redden.

M'n opoe probeerde om koffie en thee vanuit huis te verkopen.

Een jaar later overleden ook nog eens twee van haar kinderen.

 

Ze was tachtig toen ik acht werd, ik was haar jongste kleinkind

en ken haar niet anders als een lieve oude vrouw met een grijs knotje

en hele lange zwarte rokken tot bijna op de grond.

Ze was vrolijk, maakte veel grapjes, en leefde vanuit het standpunt:

 

"De Heer geeft mij kracht voor vandaag

en vertrouwen voor morgen".

Kloaglaiden 3: 23-25

 

Haar oudste dochter Trijn, woonde bij haar moeder en verzorgde haar volledig tot het allerlaatste. Daarnaast was Trijn, tot aan haar 65e jaar naaister, bij het confectieatelier van Levie.

 

Als wij ‘s zondags, na de zondagschool op viste kwamen aten wij nog een hapje mee, daarna deden we vaak een spelletje zoals : Mikado, Mens erger je niet, Kwartetten, kienen of Ganzenborden. In de pot zaten doppinda's en dan waren we daar ook weer een poosje  mee zoet, tot onze ouders kwamen koffiedrinken.

Dan werden vaak de oude bakkelieten grammofoonplaten gedraaid of de grote sjoelbak werd van boven gehaald.

Als het tijd was om weer naar huis te gaan kregen we een zakcentje van haar.

De lange donkere rok ging dan een eind omhoog en wij kregen een dubbeltje, vanuit haar geldbuideltje, die ze onder haar lange rokken droeg.

 

Een echte ouderwetse opoe.

Op 95 jarige leeftijd is ze door haar Heer  en Heiland Thuis gehaald.

 

 

Mijn oma en haar gezin in 1929

achterste rij van links naar rechts:

Fennie, Trijntje, Tjerk, Martje

voorste rij:

Eltje, kleindochter Tinie, Alberdiena met Jacob, oma Trientje, Tinie

 

 

Het gezin kwam in aanraking met het Leger des Heils en mijn oma kwam in 1924 tot bekering in het "Evangelieschip"

 de buitenpost van Groningen 2 , het latere korps Groningen Noord

Het "Evangelieschip" was een was tjalk waarin ruim 100 mensen konden

en lag in het voormalige Boterdiep aan de Bedummerweg

 

 

Ze werd Heilsoldaat en kreeg de mooie taak van "Bekeerlingensergeante"

 

Haar dochter Martje Luitjes schreef onderstaand artikeltje

*****

Een foto van een oude Leger des Heils korpszaal

 Vroeger heeft het er in veel kleine korpsen zo uitgezien .

Op de achterwand een (Bijbel)tekst, die handmatig geknipt werd uit een soort papier en regelmatig vervangen werd voor een andere tekst.

De grote kachel in het midden van de zaal en met de Kerst een

grote kerstboom.

Geen "opsmuk" maar een warmte waarin iedereen welkom was

 

Dit is het huis in de Cortinghlaan waar mijn oma samen met haar dochter Trijn

tot januari 1974 woonde.

Dit gebouw a/d Cortinghlaan

lijkt wel een kerkgebouw maar was ooit de school van mijn moeder