Welkom op mien webstee

 

De laatste jaren doe ik vrijwilligerswerk.  Zo heb ik o.a. allochtone vrouwen geholpen met het leren fietsen en de daarbij behorende verkeerslessen en nu werk ik als vrijwilligster in een verpleeghuis wat zorg biedt aan mensen die een al dan niet tijdelijke lichamelijke beperking hebben of een psycho-geriatrische aandoening. Ik haal en breng de mensen v.v. naar de diverse therapieŽn of dagbesteding.  


 Als ik in de "huiskamer" van het tehuis kom 

zit de mevrouw v/d verzorging achter haar laptop en 

 drie dames zitten gezellig bij de eettafel, plaatjes van tijdschriften te bekijken. 

Mevrouw H. zit alleen in een hoekje van de kamer en staart afwezig voor zich uit
ze neuriet een, voor mij,  bekende melodie.  
Ik stap op haar af en zeg: Wat kunt u mooi zingen, mevrouw H.
ze kijkt op en vraagt: wie kan er mooi zingen ?
 U,  zeg ik. 
Hoe weet jij dŠt ???, vraagt ze verbaast.
 
Ik hoorde u zingen.
O ja, en wat zing ik dan ??? 

De mevrouw van de verzorging zegt: 
"ik hoorde haar ook al steeds neuriŽn maar 'k heb geen idee 
wat voor liedje het is" 
Ze zingt een kerklied, zeg ik. 
O, zegt de verzorgingsmevrouw, daar weet ik niets vanaf ;
ik ken alleen maar "de Heer is mijn herder" 
en dat is ook de enigste regel die ik ken. 
Mevrouw H zingt volgens mij: " Wat de toekomst brengen moge ",  zeg ik
en begin de woorden zachtjes mee te zingen. 
Mevrouw H kijkt mij blij aan en zingt de woorden nu alleen en vol overgave.
Zou jij vaker met mij willen zingen ?, vraagt ze. 
Ja hoor als u dat fijn vind, dan zing ik graag met u, zeg ik


Wat de toekomst brengen moge,
Mij geleidt des Heren hand;
moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land.
Leer mij volgen zonder vragen;
Vader, wat U doet is goed!
Leer mij slechts het heden dragen
met een rustig kalme moed!

Laat mij niet mijn lot beslissen:
zo ik mocht, ik durfde niet.
Ach, hoe zou ik mij vergissen,
als U mij de keuze liet!

Wil mij als een kind behand'len,
dat alleen de weg niet vindt:
neem mijn hand in Uwe handen
en geleid mij als een kind.